هوش مصنوعی کاندیدای اصلی شورای شهر رشت!
اختصاصی پایگاه خبری سورنا: کاندیداهای انتخابات شوراها در این دوره یک ابزار در اختیار دارند که در دوره‌های قبلی خبری از آن نبود؛ هوش مصنوعی. ابزاری که اگر درست استفاده شود، می‌تواند کمک‌حال باشد، اما ظاهراً برای برخی کاندیداها قرار است جای فکر کردن، نوشتن و حتی حرف زدن را بگیرد!
استفاده از هوش مصنوعی میان برخی نامزدها آن‌قدر زیاد شده که گاهی آدم شک می‌کند این افراد برای شورای شهر نامزد شده‌اند یا خودِ چت‌جی‌پی‌تی!
برای بعضی‌ها یادداشت می‌نویسد، شعار انتخاباتی پیشنهاد می‌دهد، متن سخنرانی آماده می‌کند، برای پوستر ایده می‌دهد و حتی به آن‌ها می‌گوید درباره چه موضوعی موضع بگیرند. جالب‌تر اینکه با کمی تغییر در چند کلمه، همان متنی که برای یک کاندیدا در بندر لنگه نوشته شده، می‌تواند سر از رشت هم دربیاورد!
خب، حاصل کار چیست؟ ده‌ها کاندیدا که قرار است برای شهر تصمیم بگیرند، اما بخش قابل توجهی از حرف‌هایشان را یک هوش مصنوعی برایشان آماده می‌کند.
ماجرای یادداشت‌نویسی کاندیداها در رشت از همه جالب‌تر است. کافی است نگاهی به برخی یادداشت‌های انتخاباتی بیندازید؛ تکرار یک سری واژه و ترکیب مشخص، جملات کلی و شیک، بدون اینکه در نهایت معلوم شود نویسنده دقیقاً چه می‌خواهد بگوید.
عبارت‌هایی مانند «هویت تاریخی شهر»، «سلامت مردم»، «گره‌های کور توسعه شهری»، «ظرفیت‌های مغفول» و «ضرورت استفاده از ظرفیت نخبگان» مرتب تکرار می‌شوند؛ انگار یک فرهنگ لغت انتخاباتی مشترک بین همه کاندیداها توزیع شده است!
گاهی هم تیترها آن‌قدر بدیهی هستند که آدم نمی‌داند باید به نویسنده بخندد یا به انتخاباتی که چنین ادبیاتی در آن تبدیل به شعار شده است.
مثلاً یکی از کاندیداها به نام «م.ع» که همه یاداشت‌هایش با هوش مصنوعی بوده نوشته است: «پیش از فرارسیدن پاییز و بارندگی‌های شدید، باید دغدغه‌های محلات رشت بررسی و مشکلات رفع شود.»
واقعاً قرار بوده چه کشف بزرگی اتفاق بیفتد؟ مگر کسی نمی‌داند قبل از بارندگی باید مشکلات آب‌گرفتگی، معابر و نقاط حادثه‌خیز بررسی شود؟ مسئله این است که کدام محلات، کدام مشکلات و با چه راهکاری؟
در این میان، موارد عجیب‌تری هم دیده می‌شود. فردی با نام اختصاری «ش.ش» در مطلبی درباره بازدید از اداره اسناد و کتابخانه‌های ملی، ناگهان سراغ موضوع وقف می‌رود، بعد به مسئله املاک می‌رسد و در ادامه بحث را به بهداشت می‌کشاند!
آن‌قدر موضوعات بی‌ربط پشت سر هم ردیف شده‌اند که حتی هوش مصنوعی هم احتمالاً در پایان کار نمی‌داند قرار بوده درباره چه چیزی یادداشت بنویسد!
شاید بهتر باشد بعضی از این دوستان قبل از نامزدی در انتخابات، یک دوره آموزش «پرامپت‌نویسی» بگذرانند؛ حداقل بعد از آن می‌دانند از هوش مصنوعی چه بخواهند!
تکرار یک مفهوم با چند واژه متفاوت، استفاده از عبارت‌های کلی، نداشتن مصداق مشخص و رسیدن به یک جمع‌بندی کاملاً قابل پیش‌بینی، ویژگی مشترک بسیاری از این یادداشت‌هاست. گویی پرامپت همه‌شان یکی بوده است:
«یک یادداشت انتقادی اجتماعی با لحن حرفه‌ای درباره مشکلات شهری رشت بنویس.»
مایکل مور، کارگردان مشهور آمریکایی، در یکی از آثارش با معرفی یک درخت به عنوان نامزد انتخابات، کنایه‌ای به فضای سیاسی آمریکا زد؛ اینکه گاهی به جای بعضی سیاستمداران، حتی یک درخت هم می‌تواند گزینه بهتری باشد.
حالا در رشت هم شاید بتوان همین کنایه را با هوش مصنوعی تکرار کرد؛ وقتی قرار است یادداشت، شعار، سخنرانی و حتی موضع انتخاباتی را هوش مصنوعی تعیین کند، واقعاً تفاوت این کاندیداها با یک «حساب کاربری» در چت‌جی‌پی‌تی چیست؟ با این وضعیت، شاید بد نباشد خود هوش مصنوعی را عضو شورای شهر کنیم! حداقل اگر قرار است تصمیم‌ها و نوشته‌ها را او تولید کند، دیگر واسطه‌ای هم در کار نیست و کار مردم بیشتر راه می‌افتد. می‌گویند در آینده با هوش مصنوعی هزاران شغل به خطر می‌افتد. خیلی‌ها امیدوارند عضویت در شورای شهر یکی از آن‌ها باشد!