جشنواره رسانه‌ای چای؛ از ترافیک چندکیلومتری در لاهیجان تا برگزیدگان سفارشی
اختصاصی پایگاه خبری سورنا: دومین جشنواره رسانه‌ای چای در حاشیه استخر لاهیجان برگزار شد؛ جشنواره‌ای که برگزاری آن با ایجاد ترافیک شدید و چندکیلومتری در شهر همراه بود و اعتراض شهروندان را به دنبال داشت که در فضای مجازی و حتی سطح خیابان خودشان را نشان دادند. حتی صفحه اینستاگرامی شهرداری لاهبجان هم پر شده از اعتراض شهروندان به دلیل انتقاد از برگزاری چنین جشنواره‌ای!
هدف این جشنواره، معرفی ظرفیت‌های صنعت چای کشور و تجلیل از برگزیدگان بخش‌های مختلف عنوان شده بود. حضور محسن ابراهیم‌زاده، خواننده پاپ، نیز جمعی از جوانان را به محل برگزاری کشاند. اما به‌جز این موضوع، تقریباً مشخص نشد جزئیات این جشنواره چه بوده است. با وجود معرفی هیئت داوران و دبیرخانه جشنواره، هنوز خبری از معرفی رسمی برگزیدگان نیست. تنها برخی پایگاه‌های خبری و خبرگزاری‌ها اعلام کردند که خبرنگار آن‌ها در این جشنواره برگزیده شده است؛ موضوعی که این پرسش را مطرح می‌کند که چرا جزئیات برگزاری و روند انتخاب آثار، تا این اندازه مورد غفلت قرار گرفته است
یک رویداد با عنوان جشنواره ملی، باید پایگاه خبری مشخصی داشته باشد، آثار شرکت‌کنندگان را در دسترس عموم قرار دهد و موضوعاتی فراگیر را پوشش دهد. اما بررسی‌ها نشان می‌دهد بخش عمده برگزیدگان از میان افرادی انتخاب شده‌اند که در اردوی گزینشی رسانه‌ای با موضوع چای و نوغان حضور داشتند؛ ترکیبی که به نظر می‌رسد در انتخاب نهایی نیز سهم قابل توجهی داشته است.
با وجود ادعای ملی بودن جشنواره، بیشتر برگزیدگان نیز از همین استان و از میان حاضران در همان اردوی رسانه‌ای بودند. این موضوع، ضرورت شفاف‌سازی درباره نحوه انتخاب آثار، معیارهای داوری و گستره مشارکت رسانه‌های کشور را دوچندان می‌کند.
از این گذشته، بهتر است درباره هزینه‌فایده برگزاری این جشنواره نیز توضیح داده شود. به نظر می‌رسد مطالب منتشرشده در برخی رسانه‌ها بیشتر حال‌وهوای سفارشی پیدا کرده و کمتر به مشکلات جدی کشاورزان، چایکاران و تولیدکنندگان این صنعت پرداخته است. شهروندانی هم که نارضایتی خود را از ترافیک ایجادشده اعلام کردند، بخشی از واقعیت این رویداد را به نمایش گذاشتند؛ با این اوصاف، آیا می‌توان چنین جشنواره‌ای را مردمی نامید؟
چای، نوشیدنی غالب بسیاری از مردم و تولید آن یکی از افتخارات گیلان است؛ اما آنچه در لاهیجان رقم خورد، بیش از آنکه به معرفی ظرفیت‌های این صنعت و مسائل فعالان آن کمک کند، به نمایشی تشریفاتی و هزینه‌ساز شباهت داشت؛ نمایشی که شاید برای عده‌ای فایده داشته باشد، اما درباره دستاورد عمومی آن همچنان پرسش‌های جدی وجود دارد.